Teklif aşamasında en sık gelen sorulardan biri bu: birleşimler kaynaklı mı olsun, cıvatalı mı? Cevap “hangisi daha sağlam” değil — ikisi de doğru tasarlandığında elemanın kendisi kadar güçlü yapılabilir. Belirleyici olan nerede, hangi koşulda ve hangi denetimle yapılacağıdır.
Kısa cevap: Atölyede kaynak, sahada cıvata. Bu bir tercih değil, kalite kontrolünün nerede mümkün olduğuyla ilgili bir sonuç. İstisnalar var ve aşağıda tek tek yazılı.
Sizin işiniz için hangisi? — karar seçici
Altı soru. Cevapladıkça aşağıda gerekçeli bir öneri çıkar. Bu bir ön değerlendirmedir; nihai karar proje müellifinindir.
Seçici, sahada en sık belirleyici olan altı etkeni ağırlıklandırır. Dayanım hesabı yapmaz — birleşimin taşıma gücü her iki yöntemde de ayrıca hesaplanır.
Dayanım karşılaştırması — bir cıvata kaç santim kaynağa eşdeğer?
Bu sorunun cevabı hesaplanabilir ve internette hazır bir tablosu yok. Aşağıda önce iki tarafın taşıma gücünü ayrı ayrı, sonra doğrudan eşdeğerliği veriyoruz. Hepsi EN 1993-1-8’e göre, tasarım (sınır) değerleridir.
Cıvatanın kesme dayanımı
Tek kesme düzlemi, kesme düzlemi dişli kısımdan geçiyor kabulüyle: Fv,Rd = αv · fub · As / γM2; γM2 = 1,25.
| Ölçü | As mm² | 8.8 tek kesme | 10.9 tek kesme | 8.8 çift kesme | 10.9 çift kesme |
|---|---|---|---|---|---|
| M12 | 84,3 | 32,4 | 33,7 | 64,7 | 67,4 |
| M16 | 157 | 60,3 | 62,8 | 120,6 | 125,6 |
| M20 | 245 | 94,1 | 98,0 | 188,2 | 196,0 |
| M22 | 303 | 116,4 | 121,2 | 232,7 | 242,4 |
| M24 | 353 | 135,6 | 141,2 | 271,1 | 282,4 |
| M27 | 459 | 176,3 | 183,6 | 352,5 | 367,2 |
| M30 | 561 | 215,4 | 224,4 | 430,8 | 448,8 |
| M36 | 817 | 313,7 | 326,8 | 627,5 | 653,6 |
Tablodan okunan şaşırtıcı sonuç: 10.9 cıvata, kesmede 8.8’den yalnızca %4 daha güçlü. Sebebi şartnamenin katsayısı: 8.8 için αv = 0,6 iken 10.9 için 0,5’e düşer. Yani sırf kesme taşısın diye 10.9 almak para kaybıdır. 10.9’un asıl faydası öngermede ortaya çıkar — aşağıda.
Köşe kaynağının dayanımı
Basitleştirilmiş yöntem: Fw,Rd = fvw,d · a, burada fvw,d = (fu/√3) / (βw · γM2). a boğaz kalınlığıdır; a ≈ 0,7 × bacak ölçüsü.
| Çelik | fu N/mm² | βw | fvw,d N/mm² | a3 | a4 | a5 | a6 | a8 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| S235 | 360 | 0,80 | 207,8 | 0,624 | 0,831 | 1,039 | 1,247 | 1,663 |
| S275 | 430 | 0,85 | 233,7 | 0,701 | 0,935 | 1,168 | 1,402 | 1,869 |
| S355 | 490 | 0,90 | 251,5 | 0,754 | 1,006 | 1,257 | 1,509 | 2,012 |
Eşdeğerlik tablosu
Bir cıvatanın tek kesme dayanımını karşılamak için kaç mm köşe kaynağı gerekir? S355 çelik, 8.8 cıvata:
| Ölçü | Fv,Rd kN | a3 | a4 | a5 | a6 | a8 |
|---|---|---|---|---|---|---|
| M12 | 32,4 | 43 | 32 | 26 | 21 | 16 |
| M16 | 60,3 | 80 | 60 | 48 | 40 | 30 |
| M20 | 94,1 | 125 | 94 | 75 | 62 | 47 |
| M22 | 116,4 | 154 | 116 | 93 | 77 | 58 |
| M24 | 135,6 | 180 | 135 | 108 | 90 | 67 |
| M27 | 176,3 | 234 | 175 | 140 | 117 | 88 |
| M30 | 215,4 | 286 | 214 | 171 | 143 | 107 |
| M36 | 313,7 | 416 | 312 | 250 | 208 | 156 |
Pratik okuma: bir adet M20 8.8 cıvata ≈ 6 cm a6 köşe kaynağı. Sekiz cıvatalı tipik bir kiriş-kolon birleşimi, yaklaşık 50 cm a6 dikişe denk gelir. Bu sayı, sahada iki yöntemin iş yükünü kıyaslarken doğru başlangıç noktasıdır — “birkaç kaynak atarız” denilen iş çoğu zaman yarım metre dikiştir.
Tablo yalnızca cıvatanın kesilmesi ile kaynağın kesilmesini karşılaştırır. Cıvatalı birleşimde ayrıca ezilme (bearing) kontrolü yapılır ve ince levhada çoğu zaman belirleyici olan odur. Kaynakta ise ana malzemenin ve ısıdan etkilenen bölgenin kontrolü gerekir. Bu tablo ön boyutlandırma içindir; proje hesabı yerine geçmez.
Cıvatalı birleşimin üç sınıfı — ve neden hepsi “cıvatalı” değil
Piyasada “cıvatalı birleşim” tek bir şeymiş gibi konuşulur. EN 1993-1-8’e göre kesme taşıyan birleşimlerin üç ayrı kategorisi vardır ve aralarındaki fark, sahada yapılacak işi tamamen değiştirir.
| Kategori | Adı | Öngerme | Kayma | Nerede kullanılır |
|---|---|---|---|---|
| A | Kesme ve ezilme | Gerekmez | Delik kliransı kadar kayabilir | Çatı, aşık, ikincil elemanlar, statik yük |
| B | Sürtünme — servis yükünde kaymaz | Gerekli | Servis yükünde yok, taşıma gücünde olabilir | Sehim ve ayar hassasiyeti önemli birleşimler |
| C | Sürtünme — taşıma gücünde kaymaz | Gerekli | Yok | Vinç kirişi, deprem birleşimi, yorulma yükü |
| Kategori | Adı | Öngerme | Nerede kullanılır |
|---|---|---|---|
| D | Öngermesiz çekme | Gerekmez | Statik çekme, ikincil bağlantı |
| E | Öngermeli çekme | Gerekli | Tekrarlı çekme, moment aktaran alın levhası |
Öngerme ne kazandırır, ne kaybettirir
Öngermeli (HV) birleşimde cıvata belirli bir kuvvetle gerilir ve yük, cıvatanın gövdesiyle değil levhalar arasındaki sürtünmeyle aktarılır. Öngerme kuvveti Fp,C = 0,7 · fub · As; kayma dayanımı Fs,Rd = ks · n · μ · Fp,C / γM3.
| Ölçü | Öngerme Fp,C kN | Kayma day. μ=0,5 kN | Kayma day. μ=0,3 kN | Kesme day. (kat. A) kN |
|---|---|---|---|---|
| M16 | 110 | 44,0 | 26,4 | 62,8 |
| M20 | 172 | 68,6 | 41,2 | 98,0 |
| M22 | 212 | 84,8 | 50,9 | 121,2 |
| M24 | 247 | 98,8 | 59,3 | 141,2 |
| M27 | 321 | 128,5 | 77,1 | 183,6 |
| M30 | 393 | 157,1 | 94,2 | 224,4 |
Buradaki ters sonuç önemlidir: M20 10.9 cıvata kategori A’da 98 kN taşırken, aynı cıvata kumlanmış yüzeyde (μ = 0,5) sürtünme birleşimi olarak yalnızca 68,6 kN taşır. Yani sürtünme birleşimi daha az yük taşır. Karşılığında birleşim hiç kaymaz — ve bazı işlerde ödediğiniz şey tam olarak budur.
Boyalı yüzeyde μ = 0,3’e düşerse kapasite 41,2 kN’a iner. Bu yüzden sürtünme birleşimlerinde temas yüzeyleri boyanmaz; maskelenir. Sahada en sık görülen hata budur: levha boyanır, sonra sürtünme birleşimi diye sıkılır.
Sahada neyi ne kadar etkiler
Dayanım hesabı iki yöntemi eşitleyebilir. Eşitlenemeyen şey uygulama koşuludur.
| Etken | Cıvatalı birleşim | Kaynaklı birleşim |
|---|---|---|
| Hava koşulu | Yağmur ve rüzgârda çalışılır | Yağmurda yapılamaz; rüzgârda gaz korumalı yöntem korumasını kaybeder |
| Yükseklik | Sepetten tork anahtarıyla yapılır | Pozisyon kaynağı; kalite pozisyona bağlı düşer |
| Sıcak iş izni | Gerekmez | Gerekir; çalışan tesiste üretim durdurabilir |
| Yangın riski | Yok | Kıvılcım ve sıçrama; yangın nöbeti şart |
| Kalite kontrolü | Tork / dönme açısı — anında ölçülür | Görsel + penetrant/ultrasonik — ayrı ekip ve süre |
| Anında yük alma | Sıkıldığı anda | Soğuma ve muayeneden sonra |
| Ölçü toleransı | Delik kliransı ayar payı verir | Ayar = kesip yeniden puntalama |
| Sökülebilirlik | Sökülür, taşınır, yeniden kurulur | Kesmek gerekir |
| Korozyon | Galvaniz kaplama bozulmaz | Kaynak bölgesinin kaplaması yanar; saha rötuşu gerekir |
| Nitelikli personel | Tork anahtarı eğitimi | Sertifikalı kaynakçı (EN ISO 9606) + WPS |
Galvaniz konusu çoğu zaman atlanır. Sıcak daldırma galvanizli bir elemanı sahada kaynatırsanız, kaynak bölgesindeki çinko yanar ve o bölge korozyona en açık nokta hâline gelir. Rötuş boyası galvanizin ömrünü vermez. Galvanizli yapıda saha birleşimlerinin cıvatalı olması, tercih değil pratikte zorunluluktur.
Süre ve maliyet — kendi saha verimizden
Aşağıdaki rakamlar katalogdan değil, Atılım Endüstri sahasından. Tipik bir kiriş-kolon birleşimi için ölçülen süreler:
| Cıvatalı birleşim | Sahada kaynaklı birleşim | |
|---|---|---|
| Ekip ve süre | 1 kişi × 10 dk | 2 kişi × 5 dk (ölçü kontrolü ve çatma) + 1 kişi × 60 dk (kaynak) |
| Adam-dakika | 10 | 70 |
| Vinç + sepet meşguliyeti | 10 dk | 65 dk |
| Yük alma | Sıkıldığı anda | Soğuma ve muayeneden sonra |
Oran net: sahada kaynaklı bir birleşim, cıvatalıya göre 7 kat adam-saat ve 6,5 kat vinç–sepet süresi yiyor. Vinç ve sepet saatlik kiralandığı için bu, doğrudan paraya çevrilebilen tek kalemdir.
100 tonluk bir yapıda ne demek?
Deneyimimize göre 100 tonluk bir yapıda ortalama 600–800 saha birleşimi çıkar. 700 birleşim üzerinden:
| Cıvatalı | Sahada kaynaklı | Fark | |
|---|---|---|---|
| Adam-saat | 117 | 817 | +700 saat |
| Adam-gün (8 saat) | 15 | 102 | +87 gün |
| Vinç + sepet saati | 117 | 758 | +641 saat |
Seksen yedi adam-günlük fark, tek başına bir montaj ekibinin dört aylık işine denk gelir. Vinç ve sepet farkı ise kiralık ekipmanda doğrudan faturaya yansır. Bu yüzden “kaynak daha ucuz” sezgisi sahada tersine döner — malzeme ucuz görünür, işçilik ve ekipman pahalıya patlar.
Atölye kaynağı neden bu kadar farklı?
Aynı işi atölyede yapan bir kaynakçı günde 8–10 ton imalat çıkarıyor. Fark sadece pozisyon değil: kapalı ortam, sabit elektrik, döner tabla, hazır muayene. Sahada bunların hiçbiri yok.
Sahada kaynağın gizli maliyetleri. Bunlar teklif tablosunda görünmez ama işi uzatan asıl kalemlerdir:
• Elektrik gerilimi. Şantiyede gerilim düzgün değilse sağlıklı kaynak yapılamaz. Jeneratör gerektiğinde maliyet belirgin biçimde artar.
• Elektrik tüketimi sahada işverenin üzerine kalır.
• Hava ve rüzgâr. Açık sahada gaz koruması dağılır; gözenek oluşumu ve geri dönüş oranı yükselir.
• Geri dönüş. Sahada tespit edilen kaynak hatası, taşlama–yeniden kaynak–yeniden muayene demektir; her tekrar vinç ve sepeti yeniden bağlar.
• Kalite farkı. Kapalı atölye ortamında çıkan kaynak kalitesi ile açık sahada çıkan kalite arasında ciddi fark oluşuyor.
Çalışan tesiste sıcak iş izni
Üretimi devam eden bir tesiste kaynak yapmak, kaynağın kendi süresinden bağımsız bir maliyet doğurur. Bizim ölçtüğümüz:
| Kalem | Süre |
|---|---|
| Sıcak iş izni prosedürü | ortalama 1,5 saat |
| Sahadaki tüm personelin duraklaması | 1 saat |
Bu, birleşim başına değil her sıcak iş uygulaması başına ödenen bedeldir ve işverenin kendi üretim kaybını içermez. Cıvatalı birleşimde bu kalemin tamamı sıfırdır — izin yok, duraklama yok, yangın nöbeti yok. Çalışan bir tesiste karar çoğu zaman burada verilir, dayanım tablosunda değil.
Bu bölümdeki rakamların kaynağı. Süreler ve oranlar Atılım Endüstri’nin kendi montaj ve atölye kayıtlarından alınmış ortalama değerlerdir; birleşim tipine, yüksekliğe, hava koşuluna ve ekip bileşimine göre değişir. Teklif hazırlarken kendi projenizin sayılarıyla birlikte değerlendirilmelidir.
Vaka: Başhan çeltik deposu — bütün iş sahada kaynaklı yapıldı
Yukarıdaki tablolar birleşim başına süre veriyor. Bir işin tamamında ne anlama geldiğini ise kendi projelerimizden biri gösteriyor.
| Künye | |
|---|---|
| Yapı | Çeltik deposu — Başhan |
| Yer ve yıl | Balıkesir / Gönen — 2017 |
| Kapalı alan | 2.650 m² |
| Çelik tonajı | 73,2 ton |
| En büyük açıklık | 20 m kolonsuz |
| Kapsam | Konsol sundurma, perde duvar, binalar arası kafes çelik çatı ve kapalı depo |
İşin neden sahada yapıldığı
Bu bir teknik zorunluluk değildi. İşveren, tüm ham mamulün sahaya indirilmesini ve bütün işlemlerin sahada yapılmasını özellikle istedi. Buna ek olarak, sahada mevcut olan çelik kolon ve kirişlerin sökülüp revizyondan geçirilerek yeniden kullanılmasını talep etti.
İkinci talep, birinciyi teknik olarak da zorunlu hâle getiriyor. Mevcut bir profili yeniden kullanacaksanız onun gerçek ölçüsünü, gerçek durumunu ve gerçek deformasyonunu ancak yerinde görebilirsiniz. Bu yüzden yapılacak her yerde anlık ölçü alındı, statik proje bu ölçülere göre yapıldı ve uygulandı. Önden imalat resmi çıkarıp atölyede üretmek bu kurguda mümkün değildi.
Süre
| Kurgu | İmalat | Montaj | Toplam takvim süresi |
|---|---|---|---|
| Yapıldığı hâliyle — her şey sahada | 45 gün saha imalatı | 45 gün saha montajı | 90 gün |
| Cıvatalı kurguyla olsaydı | 30 gün atölye imalatı | 20 gün saha montajı | ≈45 gün |
| Fark | — | — | 45 gün (≈1,5 ay) — iki kat |
İşin süresinde sapma olmadı. 90 gün planlandı, 90 günde teslim edildi. Fark, işin yürütülmesinde değil planın kendisinde.
Cıvatalı kurguda atölye imalatı 30 gün sürer. Ama montajın bu 30 günü beklemesi gerekmez: sahaya ilk sevkiyat 10. günde başlar ve montaj, imalat devam ederken açılır. Bu yüzden toplam 30 + 20 = 50 gün değil, yaklaşık 45 takvim günüdür. Aradaki beş günlük kazanç doğrudan paralel çalışmadan gelir.
Sahada imalat kurgusunda bu paralellik hiç yoktur. Kesim, çatma, kaynak ve montaj aynı yerde ve arka arkaya yapılır; hiçbir adım bir diğeriyle örtüşmez. Kırk beş günlük fark — bir buçuk ay — büyük ölçüde bu tek sebepten çıkar ve şantiye genel gideri, vinç ve sepet kirası, ekip maliyeti ve işverenin yapıyı kullanamadığı zaman olarak geri döner. Hiçbiri malzeme fiyatında görünmez.
Not. Bu iş süresinde bitti; gecikme yaşanmadı. Karşılaştırma bir performans değerlendirmesi değil, iki farklı kurgunun takvim maliyetini göstermek içindir. İşveren sahada imalatı bilerek ve isteyerek seçti.
Fark nereden çıkıyor?
Paralellik kaybı. Atölye imalatı sahadan bağımsız ilerler — temel dökülürken profiller hazırlanır. Her şey sahada yapıldığında bu paralellik kaybolur, işler arka arkaya dizilir. Süredeki farkın en büyük kalemi budur.
Ölçü–proje–uygulama döngüsü. Her noktada yerinde ölçü alınıp statik projenin ona göre kurulması, atölyede tek seferde çözülen bir işi sahada tekrar tekrar çözmek demektir.
Vinç ve sepet meşguliyeti. Sahada kaynaklı bir birleşim, cıvatalıya göre vinç ve sepeti 6,5 kat uzun bağlar; ekipman aynı anda başka yerde çalışamaz.
Hava koşulu. Atölyede yağmurun etkisi yoktur. Sahada yağmurlu ve rüzgârlı her gün doğrudan takvimden düşer.
Geri dönüşler. Açık sahada kaynak kalitesi düşer, gözenek ve hata oranı artar. Her düzeltme taşlama, yeniden kaynak ve yeniden muayene demektir.
Bu vakanın dersi “kaynak kötüdür” değil. Mevcut çeliğin sökülüp yeniden kullanılması meşru bir taleptir; hurdaya ayırmak yerine değerlendirmek çoğu zaman doğru karardır. Ders şu: bu tercihin bedeli süredir ve bu bedel teklif aşamasında konuşulmalıdır. Müşteri neyi seçtiğini ve karşılığında ne ödediğini bilerek seçmelidir; bizim işimiz de bunu önceden söylemektir.
Hangi durumda hangisi — beş senaryo
Çalışan fabrikada ilave kat veya güçlendirme
Cıvatalı. Belirleyici olan dayanım değil, sıcak iş iznidir. Üretim hattının üzerinde kaynak yapmak yangın nöbeti, hat durdurma ve sigorta şartı demektir. Cıvatalı birleşimde montaj, üretim devam ederken tamamlanabilir. Atölyede kaynaklı alt montajlar hazırlanır, sahaya cıvatayla bağlanır.
Yeni hangar, depo, fabrika binası
Karma — atölyede kaynak, sahada cıvata. Türkiye’de en yaygın ve genellikle en ekonomik kurgu budur. Kolon-kiriş birleşimleri alın levhalı ve cıvatalı, levha-profil kaynakları atölyede yapılır.
Vinç kirişi ve konsolları
Öngermeli cıvatalı (kategori C) veya tam nüfuziyetli kaynak. Burada yük tekrarlıdır; yorulma belirleyicidir. Kategori A cıvatalı birleşim kullanılmaz — kayma, zamanla delik ovalleşmesine ve gevşemeye götürür. Kaynak seçilirse dikişin yorulma sınıfı ve muayene seviyesi projede tanımlanmalıdır.
Deprem yükü aktaran moment birleşimi
İkisi de olur, detay belirler. Aranan şey dayanım değil sünekliktir: birleşim, birleştirdiği elemandan önce göçmemelidir. Alın levhalı öngermeli cıvatalı çözüm de, tam nüfuziyetli kaynaklı çözüm de kullanılır. Kaynaklı çözümde ısıdan etkilenen bölge ve dikiş kalitesi kritik olduğu için denetim seviyesi yükselir.
Geçici yapı, şantiye binası, taşınacak tesis
Cıvatalı — tartışmasız. Yapının değeri sökülüp yeniden kurulabilmesindedir. Kaynaklı bir yapıyı taşımak, kesip yeniden imal etmek demektir.
Sahada en sık yapılan beş hata
Sürtünme birleşiminde temas yüzeyinin boyanması. Kayma dayanımı sürtünme katsayısına doğrudan bağlıdır. Kumlanmış yüzeyde μ = 0,5 iken boyalı yüzeyde 0,3’e iner — kapasite %40 düşer. Temas yüzeyleri boya sırasında maskelenmelidir.
Öngermeli cıvatanın normal anahtarla sıkılması. Kategori B ve C birleşimlerde öngerme ölçülen bir büyüklüktür. Tork anahtarı, dönme açısı yöntemi veya göstergeli rondela olmadan yapılan sıkma, birleşimi kategori A’ya düşürür — proje neyi varsaydıysa o geçersiz olur.
HV ve DIN 7990 cıvatanın karıştırılması. Anahtar ağzı farklıdır (M20 için 32 mm’ye karşı 30 mm) ve kalite farkı iki buçuk kattır. Sahada karışırsa hem anahtar tutmaz hem yanlış cıvata takılabilir.
Saha kaynağının muayenesiz bırakılması. Kaynağın taşıma gücü, dikişin iç kalitesine bağlıdır ve bu gözle görülmez. Tam nüfuziyetli dikişte ultrasonik muayene projede tanımlanmadıysa, teslim edilen şey belirsizdir.
Galvanizli elemanın sahada kaynatılması. Çinko yanar, o bölge korozyonun başlangıç noktası olur. Rötuş boyası galvanizin ömrünü vermez.
Sık sorulan sorular
Kaynaklı birleşim cıvatalıdan daha mı sağlamdır?
Hayır. İkisi de doğru tasarlandığında birleştirdiği elemanın taşıma gücüne ulaşacak şekilde yapılabilir. Fark dayanımda değil, uygulama koşulunda ve kalite kontrolünün nasıl yapıldığındadır. Atölyede kaynak, sahada cıvata genel kuralı buradan gelir.
Bir M20 cıvata kaç santim kaynağa eşdeğerdir?
S355 çelikte bir adet M20 8.8 cıvatanın tek kesme dayanımı 94,1 kN'dur. Bunu karşılamak için yaklaşık 62 mm a6 köşe kaynağı gerekir. Sekiz cıvatalı tipik bir birleşim yaklaşık 50 cm a6 dikişe denk gelir.
10.9 cıvata 8.8'den ne kadar güçlüdür?
Kesmede yalnızca yaklaşık %4. EN 1993-1-8, 10.9 için daha düşük bir katsayı kullandığından (0,5'e karşı 0,6) kalite artışının büyük kısmı kesme dayanımına yansımaz. 10.9'un asıl üstünlüğü öngermeli sürtünme birleşimlerindedir.
Çalışan bir fabrikada kaynak yapılabilir mi?
Yapılabilir ama sıcak iş izni, yangın nöbeti ve çoğu zaman üretimin durdurulması gerekir. Bu nedenle çalışan tesislerdeki ilave ve güçlendirme işlerinde saha birleşimleri cıvatalı seçilir; kaynaklı alt montajlar atölyede hazırlanır.
Galvanizli çelik sahada kaynatılabilir mi?
Teknik olarak mümkündür ama kaynak bölgesindeki çinko kaplama yanar ve o nokta korozyona en açık yer hâline gelir. Rötuş boyası galvanizin koruma ömrünü vermez. Galvanizli yapılarda saha birleşimlerinin cıvatalı olması pratikte zorunludur.
Sürtünme birleşimi neden daha az yük taşıyor?
Çünkü yük cıvatanın gövdesiyle değil levhalar arasındaki sürtünmeyle aktarılır. M20 10.9 cıvata kategori A'da 98 kN taşırken kumlanmış yüzeyde sürtünme birleşimi olarak 68,6 kN taşır. Karşılığında birleşim hiç kaymaz; vinç kirişi ve deprem birleşimlerinde ödenen bedel budur.
Kaynak ve kabuller. Cıvata kesme dayanımları EN 1993-1-8 Tablo 3.4’e (Fv,Rd = αv·fub·As/γM2; αv = 0,6 sınıf 8.8, 0,5 sınıf 10.9; γM2 = 1,25), köşe kaynağı dayanımları EN 1993-1-8 §4.5.3.3 basitleştirilmiş yöntemine (fvw,d = (fu/√3)/(βw·γM2)) göre hesaplanmıştır. βw değerleri Tablo 4.1’den, fu değerleri EN 1993-1-1 Tablo 3.1’den (t ≤ 40 mm) alınmıştır. Öngerme Fp,C = 0,7·fub·As, kayma dayanımı Fs,Rd = ks·n·μ·Fp,C/γM3, γM3 = 1,25. Sayılar ön değerlendirme içindir; proje hesabı yerine geçmez.
İlgili sayfalar
Çelik yapıda kaynak — dikiş tipleri, a boğaz kalınlığı, EN ISO 5817 kalite seviyeleri ve muayene.
Cıvata ölçüleri ve sıkma momentleri — HV sistemi, delik kliransları, tork değerleri.
Cıvata, somun ve pul ağırlık tablosu — metraj için toplu ağırlık hesaplama.
İmalattan montaja: çelik yapı süreci — atölyeden sahaya bütün adımlar.
Yapı güçlendirme — işletme çalışırken müdahale gerektiğinde cıvatalı birleşimin öne çıktığı iş tipi.
Çelik fabrika, hangar ve depo — atölyede kaynaklı, sahada cıvatalı kurgunun tipik uygulandığı yapılar.
Endüstriyel tesisler — proses ekipmanı çevresinde sökülebilir birleşim ihtiyacı.
Çelik platform, merdiven ve korkuluk — modüler taşıma ve montaj için cıvatalı ek yerleri.
Cıvata, ankraj ve gergi satışı — HV setleri ve ankraj temini.
Projeniz için hangisi uygun? Mevcut yapınızın durumu, işletmenin çalışıp çalışmadığı ve montaj koşullarına göre birleşim kurgusunu birlikte belirleyelim. Bize ulaşın.